sosyomat.com

uffffffffff geyık yapma ıste yazı duz yazı hatıceye bakma netıce onemlı

ne yapsaydım şiir diil o bi kere :D

Gerektiği kadar iyi yaşayamıyorum. İşin komiği 'gerektiği kadar iyi' nasıl yaşanır, onu da pek bilmiyorum. Devamsızlığım çok hayatta- bir yıl düş'e dokunur gibi hiçbir şey yaşamıyorum, sonra, ertesi yıl bir gömülüyorum hayata ve aşk'a, kaldırabilene aşkolsun. Nerede, nasıl, ne zaman, kiminle, ne kadar daha fazla mutlu olunur, bilmiyorum. Olmadığım yerleri, yapmadığım şeyleri düşlüyorum bazen.

Bazen diyorum: "cinsim başka olsaydı daha mı mutlu olurdum acaba". Dalıyorum günleri, bugünün ne içerdigine bakmadan, ertesi gün'e geçiyorum hemen. Yaşayacaklarımı hep son ana bırakıyorum. Kendimi çoğunlukla yaşamayacak kadar yorgun hissediyorum. Ne yaşarsam yaşayayım, gözüm hep öteki hayatlarda kalıyor bazen. Yaşamaya iyi konsantre olamıyorum.

Bazılari çalıp-çırpıyor her şeyi, öteki hayatlardan otluyor hep. Her sabah bir gün eksik uyanıyorum ömrümden. Kafamdaki insan olamıyorum, kendi ömrümdeymiş gibi rahat yaşayamıyorum. Herkes ağzına kadar başkası dolu .

İçimde hiç kötülük yok.. Ömrüm bir dönem çok açık kaldı, hayatıma kaç insan girdi hatırlamıyorum. Aslında ileride çok mutlu olunacak sota yerler biliyorum. Bazı sabahları dünya, çok zor alışıyor bana. Atsan atılmaz, satsan satılmaz bir yük gibi geliyor bazılarına hayat.

Hayatta bir ağırlığım olsun diye, şişmanlıyorum. Üçün birini seçerken bile ikileme düşüyorum. Yaşamak için sonsuz ideal bir yer var mı? ben bulamıyorum... Yaşamam gereken bir çok şey ve yaş, başka bir çok şey ve yaşları düşünürken geçip gidiyor. Bazen çok geriden yaşıyorum. Ömrüm son bulduğunda neleri yaşamış olayım.. neleri yaşamış olmalıyım bilmiyorum.

Bu benim ilk tecrübem, dünyada bütün güzel kızları, iyi oğlanları kapmışlar; bütün şahane mevzuları çok önceden konuşmuşlar... İyi bir ömür, hangi iyi bir ömürle kıyaslanabilir ki kim olarak öleceğimi, ne olarak kalacağımı bilmiyorum. Hayat, benden, zevk alıyor mu acaba bilmiyorum, ancak yine de ömrümden geleni yapıyorum...